Strona korzysta z plików cookies.

Dowiedz się więcej
Włącz tryb kontrastowy
Scena ze spektaklu „Rękopis znaleziony w Saragosie. Dziedzictwo Gomelezów”: dwie postacie na spowitej mgłą scenie, pod świetlistą tęczą, obok samotnej rośliny.
5.0 1 ocena
Drukuj

Rękopis znaleziony w Saragossie. Dziedzictwo Gomelezów

reż. Grzegorz Jarzyna
autor: Jan Potocki

Rozmowa po spektaklu

Spektakl Grzegorza Jarzyny jest narracją wielopoziomową. Na jednym poziomie obserwujemy przygody bohatera, młodego oficera. Są to spotkania z różnymi postaciami, tradycjami, wartościami i sytuacjami. Okazuje się jednak, że wszystko to zaprojektowane jest przez twórców symulacji, gry, w której bohater bierze udział. Jego decyzje i posunięcia pozwalają mu przechodzić kolejne etapy. Gra została zaprojektowana, by przekazać dziedzictwo tajnego stowarzyszenia Gomelezów, rekrutować następcę, zaś jej twórcy -manipulatorzy z rodu Gomelezów, za kulisami spierają się o główny cel uczestnictwa bohatera w wydarzeniach. Jeden z twórców uważa, że najważniejsza jest sukcesja dziedzictwa, inna osoba - że rozwój bohatera. Spektakl można traktować jako metaforyczną opowieść nie tylko o rozwoju człowieka, ale też o jego socjalizacji do ról i zadań społecznych, o mechanizmach manipulacji przez instytucje władzy. 

  • Czy waszym zdaniem bohater spektaklu miał realny wpływ na przebieg zdarzeń? Czy były one wszystkie zaprogramowane? Jak widzicie jego sprawczość w konkretnych momentach akcji?
  • Czego - Waszym zdaniem - metaforą jest w spektaklu gra komputerowa? Co dzieje się z bohaterem naprawdę, gdy jest we wnętrzu historii?
  • Kim są postaci w garniturach? Jakie mają cele i intencje? Na czym polega konflikt między nimi?
  • Jakie wartości prowadziły bohatera spektaklu? Co było dla niego najważniejsze?
  • Która przygoda bohatera, które spotkanie Waszym zdaniem miało na niego największy wpływ? Dlaczego?
  • Jakie zdarzenie, które nie występuje w spektaklu chcielibyście wprowadzić do historii oficera? Jakie doświadczenie mogłoby mu się przydać?

Propozycje aktywności po spektaklu.

  1. Wypiszcie w grupach minimum 10 postaci, które pojawiają się na drodze bohatera. Niech każda osoba wybierze jedną, którą chciałaby spotkać w swoim życiu i opowie innym o powodzie tego wyboru. 
  2. Wypiszcie w grupach minimum 10 postaci, które pojawiają się na drodze bohatera. Niech każda osoba wybierze jedną, której nie chciałaby spotkać w swoim życiu i opowie innym o powodzie tego wyboru.
  3. Pomyślcie o jednym utworze literackim, który chcielibyście przedstawić w formie gry video. Wymyślcie główny mechanizm tej gry. Opowiedzcie o tym innym. 
  4. Gdyby szkoła i system wychowania młodych ludzi miał być grą, w której uczestniczy każda młoda osoba, to jakie przygody/ spotkania byłyby częścią takiej gry? Wypiszcie minimum 6.
  5. Zapiszcie inne tytuły filmów/ książek/ spektakli/seriali, w których bohater jest uwikłany w sztuczny świat przygotowany mu przez innych. Niech każda osoba wybierze jeden tytuł, porozmawiajcie, jakie podobieństwa, a jakie różnice i jakie podobieństwa między utworem a spektaklem dostrzegacie.

Zobacz także

Aktorzy w dobrej wierze. Próba.

Aktorzy w dobrej wierze. Próba.

reż. Edward Wojtaszek
autor Pierre de Marivaux

Zobacz
Charków! Charków!

Charków! Charków!

reż. Svitlana Oleshko
autor Serhij Żadan

Zobacz
Czekoladki dla Prezesa

Czekoladki dla Prezesa

reż. Ewa Domańska, Ewa Makomaska
autor Sławomir Mrożek

Zobacz
Cztery pory miłości

Cztery pory miłości

reż. Wojciech Czerwiński
autor Wojciech Czerwiński

Zobacz